لنز گرانشی مناطق مخفی سیاهچاله ها را نشان می دهد!

 تلسکوپ انتگرال فرمی و تلسکوپ فضایی هابل از قدرت لنز های کیهانی برای مشاهده مناطق مخفی سیاهچاله ها استفاده کرده اند.اشعه گاما اشعه پر انرژی است که از اشیا بسیار شدید در جهان ساطع می شوند.جت های اشعه گاما نزدیک سرعت نور از جریان هایی در اطراف سیاهچاله ها حرکت می کنند،برای مثال این جت ها از طریق ساطع کردن مواد بسیار گرمی که بطور وحشیانه به دور آن می چرخند و توسط سیاه چاله بلعیده می شوند ساطع می شود.

تلسکوپ های ما هرگز بری مشاهده نواحی داخلی سیاهچاله ها کافی نیست و دانشمندان در تلاش هستند تا برسی بکنند چگونه این جت ها به هر طریقی در جهان ما هستند.
برای که با دقیقا نمی دانیم اینجا چه خبر است ما نمی توانیم این رفتار را درک بکنیم.در هر حال این روش به دانشمندان اجازه می دهد که بطور مستقیم دیدی نسبت به این منطقه از فضا یعنی اطراف سیاهچاله پرجرم PKS 1830-211 داشته باشند،
ابن سیاهچاله در فاصله میلیاردها سال نوری ما قرار دارد،نه ماهواره انتگرال سازمان فضایی اروپا و نه تلسکوپ فرمی اشعه گاما می توانند این منطقه را مشاهده کنند.اما یک تصادف شانسی یک کمک را مهیا کرد و آن لنز گرانشی بود.
سیاهچاله ها از زمین بسیار دور هستند و کوچک به نظر می رسند،تلاش برای مشاهده سیاهچاله PKS 1830-211 همانند تلاش برای مشاهده مورچه در ماه است،هیچ کدام از تلسکوپ های ما قادر به مشاهده چیزهای بسیار کوچک نیستند،بنابر این تنها دانشمندان از یک ترفند برای مشاهده مورچه استفاده می کنیم و آن لنز گرانشی است.
اشیا عظیم از ستاره های تنها تا خوشه های کهکشانی نور را هم خم و متمرکز می کنند که جریان های اطراف آنها با گرانش آنها همانند ذره بین های غول پیکر عمل می کند.
دکتر نیرو و هم دانشگاهی هایش از مکان ستارگان بین زمین و هدفشان برای تمرکز و اندازه گیری اندازه جت های ساطع کننده در سیاهچاله های بزرگ استفاده کردند.اولین بار این متد حتی با اشعه گاما استفاده شده بود.
آنها ساختار زاویه این مورچه روی ماه را برداشتند،آنها مسیر آسمان را که در حدود صد برابر فاصله زمین و آسمان را پوشش می دهد،در یک ناحیه مشاهده کردند.از نظر نجومی این مقدار بسیار کوجک است.
مشاهدات ما نشان می دهد که اشعه گاما مستقیما از مجاورت سیاهچاله آمده است،این ایده ای به ما می دهد که در تولید جت ها اهمیت ندارد.این شگفت انگیز است که چیزهای بسیار کوچکی که در فاصله های بسیار دور از ما وجود دارند را مشاهده کنیم.
مشاهدات منبع اشعه گاما با تلسکوپ انتگرال و فرمی ناسا به ستاره شناسان اجازه می دهد که تصویر کامل تری از جریان های اشعه بدست آورند.
اشعه گامای پر انرژی تشخیص داده شده با فرمی،مشاهده شده است و از منبع کوچکی از جت ها می آید،به اندازه یک مورچه بروی ناحیه ای بروی ماه،در حالی که جریان های اشعه گاما کم انرژی که توسط انتگرال تشخیص داده شده است،از یک ناحیه بسیار بزرگتر آمده است
تیم مطالعه اشعه ایکس با استفاده از انتگرال و سویفت در یافتند که این اشعه ایکس از ناحیه ای در اطراف سوراخی به اندازه 400 میلیارد کیلومتر یا بیشتر نشات می گیرد.
این سیاهچاله یکی از قدرتمند ترین اشیا شناخته شده در نوع خود است،که تجزیه و تحلیل تابش آن بطور کامل مشخص می کند که جت ها چگونه شکل می گیرند.
خوشبختانه سیاهچاله در میدانی از فضا که به طرف مرکز کهکشان واقع شده است،بنابر این انتگرال آن را مشاهده کرد،این مشاهدات اغلب اطلاعات منحصر به فردی را در باره فرآیند های پر انرژی که در اطراف سیاهچاله های غول پیکر اتفاق می افتد به ما می دهد و به ما اجازه می دهد که به ساختارهای بسیار کوچکی که از ما نهفته شده است بنگریم.

منبع dailygalaxy.com

شدید اما کوتاه!

تصویر متعلق به ‫‏کهکشان‬ SBS 1415+437 یا SDSS CGB 12067.1 است که در 45 میلیون سال نوری از زمین واقع شده است،که یک کهکشان ستاره فشان یا ولف رایه است که این کهکشان ها با انفجارهای ستاره ای با تعداد زیادی از ستاره های داغ و پرجرم بنام ستاره های ولف رایه هستند.
این ستاره ها می توانند بیست برابر جرم خورشید را داشته باشند،اما به نظر می راسد که جرم مازاد خود را با بیست برابر سرعت ممکن به بیرون می ریزند.بادهای ستاره ای قابل توجهی از ذرات را با سرعت سریع به فضا آزاد می کنند،که یک‫ستاره‬ معمولی ولف رایه جرم یک خورشید ما را در صد هزار سال از دست می دهد.
ستاره های ولف رایه ده تا چهل بار گرم تر از خورشید هستند و درخشندگی معادل دهها هزار تا چند میلیون برابر خورشید و ستارگان راه شیری را دارند.
از آنجایی که این ستاره گان سوزش بسیار شدید دارند،عمر آنها بسیار کوتاه است و دوام چندانی ندارند وتنها چند صد هزار سال عمر می کنند،و پیدا کردن بیشتر از مقدار کمی از آنها در یک کهکشان غیر عادی است.

منبع

جهان ما می تواند توسط یک سیاهچاله احاطه شده است و ما متوجه نشده باشیم!

یک استاد دانشگاه اوهایو اخیریا پیشنهاد داده است که سیاهچاله ها دیواره های آتشین دارند که همه چیز را نابود می کند و همه آنها یک راه فرار دارند.و از لحاظ ریاضی ثابت می کند که سیاهچاله ها لزوما حکم نابودی را ندارند،او می گوید جهان می تواند تواسط یک سیاهچاله احاطه شده باشد که ما از آن خبر نداریم.
برای بیش از یک دهه قبل اصول نظریه ریسمان نشان می داد که در واقع سیاهچاله ها توپ های درهم تنیده کیهانی هستند.اما به تازگی برخی از فیزیکدانان به این نتیجه رسیده اند،که سطح توپ های ریسمانی (fuzzball) واقعا یک دیواره آتشین است،و بر طبق تئوری دیواره آتشین سط توپ ها مرگ بار است.این تئوری به تئوری دیواره آتشین معروف است و هرچیزی که آن را لمس کند،مرگ در انتظار آن است.
ماتور و تیمش ایده شان را گسترش داده بودند،و به یک نتیجه کاملا متفاوت رسیدند،آنها دیدند که سیاهچاله ها کشنده نیستند،اما همانند ماشین کپی صفحه هستند،زمانی که مواد سطح یک صفحه را لمس می کنند،تبدیل به یک هلوگرام نزدیک و کامل از خودش می شود،که مانند گذشته به وجودش ادامه می دهد.این ایده برای اولین بار توسط لئونار ساسکیند از دانشگاه استفورد در سال 1993پیشنهاد شد که هر هلوگرام ایجاد شده توسط یک سیاهچاله یک کپی کامل از اصل است.ریاضی و فیزیک به این نتیجه رسیده بودند که در سطح سیاهچاله،هولوگرام بطور کامل نمی تواند تشکیل شود،ماتو و همکارانش نیز با این ایده موافق هستند که اشکال هلوگرام در اطراف سیاهچاله بطور ناقص تشکیل می شود.
طرفداران نظریه دیواره آتشین می گویند،هیچ چیز نزدیک به کامل نیست،آنجا می تواند تنها یک دیواره مرگ بار باشد،ماتور و همکارانش می گویند که اثبات شده است که اصطلاح کامل امکان پذیر است.و دیواره های آتشین نوعی خطای ریاضی نیستند.ماتور اضافه کرد که دو طرف نظریات خود را بر مبنای فرضیت ارائه داده اند،بنابر این پاسخ های متفاوت آنها هدیگر را در موارد خاص نقص نمی کند.
نقص یک موضوع رایج در کیهان شناسی است،فیزیکدان معروف استیون هاوکینگ گفته بود جهان ناقص از اولین لحظات از خودش به وجود آمد،بدون یک پراکندگی ناقص مواد در بیگ بنگ،گرانش نمی توانست اتم ها را کنار هم ایجاد کند و کهکشان ها و ستاره ها را به وجود آورد.
این اختلاف جدید درباره دیواره های آتشین و توپ های در هم تنیده کیهانی باعث شده است که فیزیکدانان قبول کنند که سیاهچاله ها مانند سایر اجزای جهان ناقص هستند.
ماتور گفت هیچ چیز مانند یک سیاهچاله کامل نیست زیرا سیاهچاله ها متفاوت اند،او اشاره کرد که پارادوکس اطلاعات یک بحث فیزیکی طولانی است که هاوکینگ در نهایت اعتراف می کند که موادی که به یک سیاهچاله می افتند نابود نمی شوند بلکه بخشی از سیاهچاله می شوند.
سیاهچاله ها بطور دائم با شرایط جدید تغیر می کنند،این به این مساله اشاره می کند که یک ژن جدید با تولی جدید ایجاد می شود،این به این معنی است که هر سیاهچاله یک محصول منحصر به فرد از مواد اولیه ای است که در سراسر آ وجود دارد.
پیامد های دو نظریه توپ و دیواره آتشین،که یکی از اصول نظریه ریسمان است که جهان ما سه بعدی است و بعد چهارم و ابعاد بیشتری وجود دارد،ممکن است که یک هلوگرام بروی یک سطح باشد که دارای ابعاد بیشتری باشد.
ماتور گفت اگر سطح یک سیاهچاله دیواره آتشین باشدباید نظریه هلوگرام اشتباه باشد.ماهیت جهان در خطر است و ما از فیزیکدانان انتظار نداریم به آن ضربه بزنند،این یک اختلاف نظر نیست تنها یک سوال ساده است،که آیا ایده نقص را قبول دارید یا نه؟

منبع Dailygalaxy.com