منبع dailygalaxy.com
ترجمه رامین فخاری
کهکشان های بزرگتر تمایل دارند تا با سایر کهکشان ها برخورد و ادغام داشته باشند.که این باعث انباشته شده آنها می شود و آنها با انواع مختلفی از ستاره ها شمال ستاره های بزرگ و کوچک پر شده اند.ترکیب شیمیایی آنها متفاوت است .کهکشان های تازه شبیه به ماده اولیه انفجار بزرگ (هیدروژن و هیلیوم و مقداری لیتیم) را دارند در حالی که کهکشان های پیرتر از عناصر سنگین که در کوره های چندین نسل از ستاره ها غنی شده است ساخته شده اند.
کهکشان کوتوله DDO 68 که توسط تلسکوپ فضایی هابل گیر افتاده است یکی از بهترین کاندید های شکل گیری کهکشان های جدید در همسایگی ما است که تا کنون مشاهده شده است.این کهکشان در فاصله 39 میلیون سال نوری از ما نهفته است.در حالی که این فاصله به نظر بزرگ می رسد این فاصله 50 برابر نزدیک تر از فاصله معمولی این قییل کهکشان ها است.
ستاره شناسان معمولا به اجسام خیلی دور نگاه می کنند تا گذشته و زمانی که جهان جوان بود را ببینند.تصویر جدید هابل بنام کهکشان DDO 68 که بنام UGC 5340 نیز شناخته می شود.یک ایده برای ارائه استثنا است.این مجموعه کهنه از ستارگان و ابرهای گازی در اولین نگاه مانند یک کهکشان تازه شکل گرفته شده در همسایگی ما است ولی آیا واقعا آن مانند آنچه به نظر می رسد جوان است؟
ستاره شناسان تکامل کهکشانی را برای چندین دهه مطالعه کرده اند که به تدریج دانش ما را از چگونگی اینکه چگونه کهکشان ها در طول تاریخ کیهان تغیر کرده اند را بهبود بخشیده است.تلسکوپ فضایی هابل ناسا نقش بزرگی را در این مورد بازی می کند و به ستاره شناسان بیشتر از هر تلسکوپ دیگری اجازه می دهد که فضای دو رتری را بینند و بیشتر ار زمان به عقب برگردند.نور به دام افتاده میلیاردها سال زمان گرفته است تا به ما برسد.
با مشاهده فاصله بیشتر گذشته برای کشاهده کهکشان های جوان و جوانتر بسیار با ارزش است ولی برای ستاره شناسان بدون مشکل نیست.همه کهکشان های جدید بسیار از ما دور هستند و بسیار کوچک و کم نور به نظر می رسند.در مقابل کهکشان های نزدیک به ما به نظر می رسد که پیر تر باشند.
با مطالعه کهکشان ها در سن های مختف ستاره شناسان دریافتند که کهکشان هایی در ابتدای زندگی خود هستند اساسا با کهکشان های پیر متفاوت هستند. ساختار و ترکیب DDO 68 به نسبت جوان تر به نظر می رسد.
بدون جزئیات اضافی مدل سازی ستاره شناسان نمی توانند مطمئن باشند که این کهکشان پیر تر از آن چیزی که هست.
DDO 68 یکی از بهترین کهکشان های بسیار کهن را در جهان محلی ما را نمایندگی می کند،در اولین نگاه بسیار تهی از عناصر سنگین به نظر می رسد که می تواند نشانه ای از وجود ستاره های نسل قبل باشد.
مشاهدات هابل به منظور مطالعه خواص نور است و تایید می کند که آیا آنجا ستاره های قدیمی تری وجود دارد یا نه.اگر وجود دارد که به نظر می رسد که وجود داشته باشد،این فرضه که کهکشان بطور کامل از ستاره های جوان ساخته شده است رد می شود در غیر این صورت تایید می شود که این کهکشان دارای یک طبیعت منحصر به فرد است.مدل سازی پیچیده تر به تصاویر هایل نیار دارد که دانشمندان مطمئنا می گویند که این تصویر قطعا یک نمایش زیبا از یک شی غیر معمول را خواهد داد.این تصویر توسط دوربین مرئی و مادون قرمز پیشرفته هابل برای سنجش گرفته شده است.
ترجمه رامین فخاری
کهکشان های بزرگتر تمایل دارند تا با سایر کهکشان ها برخورد و ادغام داشته باشند.که این باعث انباشته شده آنها می شود و آنها با انواع مختلفی از ستاره ها شمال ستاره های بزرگ و کوچک پر شده اند.ترکیب شیمیایی آنها متفاوت است .کهکشان های تازه شبیه به ماده اولیه انفجار بزرگ (هیدروژن و هیلیوم و مقداری لیتیم) را دارند در حالی که کهکشان های پیرتر از عناصر سنگین که در کوره های چندین نسل از ستاره ها غنی شده است ساخته شده اند.
کهکشان کوتوله DDO 68 که توسط تلسکوپ فضایی هابل گیر افتاده است یکی از بهترین کاندید های شکل گیری کهکشان های جدید در همسایگی ما است که تا کنون مشاهده شده است.این کهکشان در فاصله 39 میلیون سال نوری از ما نهفته است.در حالی که این فاصله به نظر بزرگ می رسد این فاصله 50 برابر نزدیک تر از فاصله معمولی این قییل کهکشان ها است.
ستاره شناسان معمولا به اجسام خیلی دور نگاه می کنند تا گذشته و زمانی که جهان جوان بود را ببینند.تصویر جدید هابل بنام کهکشان DDO 68 که بنام UGC 5340 نیز شناخته می شود.یک ایده برای ارائه استثنا است.این مجموعه کهنه از ستارگان و ابرهای گازی در اولین نگاه مانند یک کهکشان تازه شکل گرفته شده در همسایگی ما است ولی آیا واقعا آن مانند آنچه به نظر می رسد جوان است؟
ستاره شناسان تکامل کهکشانی را برای چندین دهه مطالعه کرده اند که به تدریج دانش ما را از چگونگی اینکه چگونه کهکشان ها در طول تاریخ کیهان تغیر کرده اند را بهبود بخشیده است.تلسکوپ فضایی هابل ناسا نقش بزرگی را در این مورد بازی می کند و به ستاره شناسان بیشتر از هر تلسکوپ دیگری اجازه می دهد که فضای دو رتری را بینند و بیشتر ار زمان به عقب برگردند.نور به دام افتاده میلیاردها سال زمان گرفته است تا به ما برسد.
با مشاهده فاصله بیشتر گذشته برای کشاهده کهکشان های جوان و جوانتر بسیار با ارزش است ولی برای ستاره شناسان بدون مشکل نیست.همه کهکشان های جدید بسیار از ما دور هستند و بسیار کوچک و کم نور به نظر می رسند.در مقابل کهکشان های نزدیک به ما به نظر می رسد که پیر تر باشند.
با مطالعه کهکشان ها در سن های مختف ستاره شناسان دریافتند که کهکشان هایی در ابتدای زندگی خود هستند اساسا با کهکشان های پیر متفاوت هستند. ساختار و ترکیب DDO 68 به نسبت جوان تر به نظر می رسد.
بدون جزئیات اضافی مدل سازی ستاره شناسان نمی توانند مطمئن باشند که این کهکشان پیر تر از آن چیزی که هست.
DDO 68 یکی از بهترین کهکشان های بسیار کهن را در جهان محلی ما را نمایندگی می کند،در اولین نگاه بسیار تهی از عناصر سنگین به نظر می رسد که می تواند نشانه ای از وجود ستاره های نسل قبل باشد.
مشاهدات هابل به منظور مطالعه خواص نور است و تایید می کند که آیا آنجا ستاره های قدیمی تری وجود دارد یا نه.اگر وجود دارد که به نظر می رسد که وجود داشته باشد،این فرضه که کهکشان بطور کامل از ستاره های جوان ساخته شده است رد می شود در غیر این صورت تایید می شود که این کهکشان دارای یک طبیعت منحصر به فرد است.مدل سازی پیچیده تر به تصاویر هایل نیار دارد که دانشمندان مطمئنا می گویند که این تصویر قطعا یک نمایش زیبا از یک شی غیر معمول را خواهد داد.این تصویر توسط دوربین مرئی و مادون قرمز پیشرفته هابل برای سنجش گرفته شده است.
