با عرض خوش آمد گویی و با تشکر از حسن انتخاب شما بخاطر مطالعه این وبلاگ لطفا در صورتی که مطالب ما را مورد توجه شما قرار گرفت برای دریافت روزانه مطالب علمی دو پیج پایین صفحه و پیج های سمت راست صفحه را لایک بفرمایید لطفا انتقادات و پیشنهادات خود را نیز در صورت تمایل از طریق صفحات فیسبوک ما یا قسمت نظرات منعکس نمایید.

۱۳۹۳ بهمن ۱۰, جمعه

بازگشت به سيزده ميليارد سال قبل براي مشاهده کوزارهايي که توسط سياهچاله ها انرژي داده مي شوند.


ستاره شناسان قادر بوده اند تا به جواني جهان بازگردند،تا تشخيص بدهند که چگونه کوازار ها به وسيله سياهچاله هاي پرجرم با جرم ميلياردها برابر خورشيد انرژي داده مي شوند؛شکل مي گيرند و به تکامل کهکشان شکل مي دهد،کوازار ها جزو درخشان ترين اشيا در جهان هستند،و دور ترين کوازار ها به اندازه اي از ما دور هستند که به ما اجازه مي دهند ميليارد ها سال در زمان به عقب برگرديم،آنها به وسيله سياهچاله هاي پرجرم مرکز کهکشان نيرو داده مي شوند،به وسيله ديسک هاي در حال سريع نواحي گازي احاطه شده اندوزماني که سياهچاله ماده را از اطرافش به داخل مي کشد مقادير عظيمي از انرژي را آزاد ميکند.
اين اولين باري است که دانشمندان گاز سرد در حال وزش به بيرون را در سرعت هاي بالا و فاصله زياد از يک سياهچاله پرجرم مشاهده نموده اند.اين بسيار سخت است که ماده اي با اين دما با سرعتي که دانشمندان مشاهده کرده اند ،اشد.
در حالي که گاز خارج شده از کوازار دماي بسيار بالايي دارد.زمان کافي براي سرد کردن آن از طريق اشعه سرد کننده"شبيه سرد شدن زمين در يک شب بي ابر"وجود دارد.
دو تيم از اختر شناسان به رهبري دانشگاه کمبريج به نزديکي 13 ميليارد سال نوري زماني که جهان در کمتر از ده درصد از عمر خود قرار داشت  تماشا کردند تا تعين کنند چگونه کوازارها-اشيا به شدت نوراني توسط سياهچاله هاي پرجرم معادل ميليارد ها برابر جرم خورشيد-شکل گيري ستارگان را مرتب و تنظيم مي کنند و پرجرم ترين ستارگان را مي سازند.
با استفاده از ترکيب داده هاي جمعاوري شده از تلسکوپ راديويي قرتمند و شبيه سازي ابر رايانه؛تيم گاز سردي پرتاب شده به بيشتر از 2000 کيلومتري در هر ثانيه و فواصل نزديک به 200 هزار سال نوري که بسيار دورتر از مشاهدات قبلي بود را رصد کردند.
چگونگي سرد شدن گاز-ماده خام شکل گيري ستارگان در کهکشان ها،با شتاب در سرعت هاي بالا بصورت راز مانده بود.جزئيات ترکيب شده از مشاهدات و شبيه سازي هاي ابر رايانه هاي جديد به دانشمندان اجازه داد تا بفهمند که که چگونه اين اتفاق رخ مي دهد؛گاز در ابتدا به دماي دها ميليون درجه با انرژي آزاد شده از سياهچاله غولپيکر کوازار را نيرو مي دهد.اين فشار ساخته شده عظيم به گاز شتاب مي دهد و آن را به بيرون از کهکشان هل مي دهد.
شبيه سازي هاي ابر رايانه ها نشان مي دهد که در راه خروجي از کهکشان،زمان کافي براي اينکه مقداري از گاز گرم به اندازه کافي سرد شود تا با تلسکوپ راديويي مشاهده شود وجود دارد
تصووير شبيه سازي ابر رايانه از يک مدل نظري توسعه گاز به بيرون دميده شده در اطراف يک کوازار را نشان مي دهد.

دانشمندان در يافته اند در حالي که گاز خروجي از کوازار دماي بسيار بالايي دارد،زمان کافي براي مقداري از آن براي سرد شدن را دارند.مساله شگفت انگيز اين است که  اين فواصل کهکشاني در جهان اوليه،شرايط را فقط براي عبور سريع گاز داغ به درجه حرارت پايين فراهم کرده بود.
جمعاوري داده ها در کوهاي آلپ فرانسه در باند ميليمتري به مشاهات اجازه مي دهد سرد شدن گاز را که اشعه ساطع شده سوخت  بنيادي براي شکل گيري ستارگان و جز اصلي کهکشان ها است را مشاهده کنند ولي اين در بيشتر طول موج هاي ديگر غير قابل است
منبع dailygalaxy.com

راز گشايي نشانه هايي از يک ادغام کهکشاني

تلسکوپ فضايي هابل ناسا اين چشم انداز قابل توجه از کهکشان مارپيچي  NGC 7714 را شکار کرده است؛اين کهکشان توده اي بسيار نزديک به همسايه کهکشاني خود دارد و تعامل بازوهاي مارپيچي آن نمايشي از يک شکل پيچيده اي را به آن داده است؛و جريان هايي از ماده را به بيرون از فضا کشيده است،و باعث انفجارهاي درخشان از شکل گيري ستارگان شده است.
NGC 7714 يک کهکشان مارپيچي در صد ميليون سال نوري زمين است و يک همسايه کهکشاني نسبتا نزديک است.
کهشان شاهد تعدادي از حوادث شديد در گذشته نزديک بوده است،نشانه هايي از اين مي تواند در  بازوهاي شگفت انگيز  NGC 7714 و در دود طلايي رنگ که از محور کهکشان خم شده است.مشاهده شود.
بنابراين چه چيزي باعث اين شکل بد شده است؟مقصر يک همدم کوچکتر بنام  NGC 7715 است که بيرون از چهار چوب تصوير قرار دارد-ولي در تصوير عريض ميدان DDS قابل مشاهده است.فاصله توده هاي دو کهکشان بسيار نزديک به همديگر و بين صد تا دوبيست ميليون سال نوري است و آغاز به کشيدن و مختل کردن شکل همديگر کرده است
در نتيجه يک حلقه و دو دم طولاني از ستاره هايي که از NGC 7714 ادغام شده است،پلي بين دو کهکشان ايجاد مي کند.اين پل مانند يک لوله عمل مي کند،ماده را از NGC 7715 به همدم بزرگتر انتقال مي دهد و شکل گيري انفجار هاي ستاره اي را تغذيه مي کند.بيشتر فعاليت ستاره اي در مرکز درخشان کهکشاني متمرکز شده است،در حالي که همه کهکشان با ستاره هاي جديد خودنمايي مي کند.
ستاره شناسان NGC 7714 را بعنوان يک تاره ولف رايه(کهکشاني با ستاره هاي انفجاري)طبقه بندي مي کنند.اين به دليل وجود تعداد زيادي از ستاره هاي جديد در کهکشان نوع ولف رايه است-بسيار داغ و ستاره هاي درخشاني که زندگي شان را با جرمي معادل دهها برابر خورشيد آغاز نموده اند،اما بيشتر ان را با بادهاي قدرتمند از دست مي دهد.
تصوير هابل ترکيبي از داده هاي شکار شده در طول موج گسترده است،و ارتباط بين ابرهاي گازي و ستارگان را در کهکشان آشکار مي کند.اين تصوير جديد نه تنها ساختار پيچيده NGC 7714 را نمايش مي دهد بلکه بسياري از اجسام دور تر را نمايش مي دهد.اين پس زمينه کهکشان به لکه هاي کم نور که تعدادي از آنها داراي بازوهاي مارپيچي هستند،شباهت دارد.

منبع spacetelescope.org

ستاره شناسان به سوالات مطرح شده توسط مردم عادي پاسخ مي دهند؛توپ هاي زرد چيست؟

چند سال قبل تعدادي از شهروندان به پروژه مطالعات راه شيري تلسکوپ فضايي اسپیتزر ناسا براي الگوهاي حباب شکل گيري ستارگان کمک نمودند.
تصاوير گرفته شده از تلسکوپ فضايي اسپیتزر ناسا حباب هاي زرد خارج شده از شکل گيري ستاره هاي جوان را نشان مي دهد.اين اجسام شگفت انگيز کاملا زرد نيستند،ولي در مادون قرمز تلسکوپ اسپیتزر ناسا اينگونه مشاهده مي شوند،آنهابسيارکوچک به نظر مي رسند ولي آنها چندصد تا چند برابر منظومه شمسي ماهستند.
اين توپ هاي زرد در کهکشان ما مشاهدشده اند و اين ويژگي توجه ما را جلب مي کند.تجزيه و تحليل توپ هاي زرد نشان آنها يک روش جديد براي تشخيص مراحل اوليه شکل گيري ستاره هاي بزرگ و پرجرمي بين ده تا چهل برابر جرم خورشيد در ابرهاي مولکولي چگاهي که ستاره ها را شکل مي دهند، هستند.
مرحله حباب هاي زر،احتمالا در طول شکل گيري همه ستاره هاي سنگين رخ مي دهند،و فرآيند شکل گيري ستاره ها را سريعتر مي کند.و يک مرحله فشرده توسعه پيش از تابش هاي شديد و بادهاي تاره اي غول پيکري است که به ساختار حباب دميده مي شوند،پروژه راه شيري اين را نشان مي دهد.
حباب ها در فضا بعنوان انفجار هاي ستاره اي منفجر شده اند و ستاره هاي جديد ايجاد کرده اند،رنگ زرد اولين رنگي است که در شکل گيري ستاره قبل از مرحله لوبياي سبز توسط داوطلبان ستاره شناسي کشف شده است.
توپ هاي زرد يک لينک گمشده بين ستاره هاي تازه متولد شده بسيارجوان مدفون شده بين رشته هاي تاريک کهکشاني و ستاره هاي جوان دميده شده به حباب ها هستند.
لوبياي سبز يک نوع درخشش آبي رنگ در مرحله شديد ميزان شکل گيري ستاره هاست،همه ستاره هاي تازه متولد شده و پر انرژي به رنگ آبي قابل مشاهده هستند.
اگر شما در حباب ها ساعت را به عقب برگردانيد به توپ هاي زرد بر مي گرديد.
يکي از محققان گفت اين يک مثال خوب از مشاهده جهان توسط مردم و بعدا انتقال آن به ستاره شناسان حرفه اي است.

منابع :
http://www.hngn.com/articles/64312/20150128/mystery-yellow-balls-discovered-citizen-astronomers-peering-spitzer-telescope-images.htm
http://www.news.iastate.edu/news/2015/01/26/yellowballs