دانشمندان می گویند ستاره های کوارکی ممکن است در اطراف ابرنواختر ها باشند!

ما هنوز ستاره های کوارکی را نیافته ایم ولی این به این معنی نیست که آنها وجود ندارد.شاید ما تعدادی از آنها را یافته ایم شاید تعدادی از این ستاره های نترونی واقعا ستاره های کوارکی باشند.برطبق تئوری های ما بسیار سخت است که بگویم یک ستاره نترونی یک ستاره کوارکی است.
محققان پیشنهاد می کنند که ستاره های نترونی رفته رفته به ستاره های نترونی تبدیل می شوند و کاوش ستاره ها نشان می دهد که ماده بنیانی ستاره های نترونی در ابتدا توسط کوارک های عجیب ساخته می شوند.زیرا دارای یک میدان الکتریمی عجیب و غریب هستند و سطح بزرگ و درخشانی دارند که بسیار بزرگ است و این نمی تواند وجود داشته باشد و بسیارگیج کننده است.
یکی از شگفت انگیز ترین جنبه های ستاره های نترونی این است که آنها گازی شکل نیستند اما بسیار به بسته های مایع نزدیک ترند.ستاره های کوارکی باید مایع با شند ولی دارای یک سطح جامد هستند.
در هر حال گروهی از محققان این  فرظیه را عوض کرده اند.ستاره های کوارکی اغلب فرض می شود که با میدان ها الکتریکی عظیم در سطحشان باشند دقیقا زیرا فرض می شود سطح انها صاف باشند اما برطبق گفته های دانشمندان ستاره های نتروننی برخلاف ستاره های کوارکی نیستند دارای سطح جامد نیستند.این کار شبیه گرفتن آب است با یک صطح مسطح اضافه کردن دما و و کاهش تنش سطح آن به حباب ها اجازه می دهد تا شکل بگیرند.در ستاره های شگفت انگیز حباب ها از ماده کوارک ساخته می شوند
یک نتیجه این است که این ستاره نمی تواند میدان الکتریکی بزرگی برای سطح صاف و درخشان داشته باشد و این به ستاره های بزرگ اجازه می دهد که تراکم کمتری از آنچه که فکر می شد داشته باشند در حالی که بیشتر ستاره هایی که اغلب متراکم تشخیص داده شده اند بطور منظم در حال ادغام هستند.
بیشتر ماده جهان ما از نوعی ماده تاریک که بنام تعامل ضعیف ذرات بزرگ معروف است که در انگلیسی WIMPs نیز معروف است.در حالی که تعدادی از دانشمندان پیش بینی می کنند که این ذرات فرضی بیشتر خواص ضروری برای مدیریت ماده تاریک را دارند در حالی که دانشمندان هنوز قادر نیستند تا یک مفهوم را برای این ماده پیش بینی کنند.در یک مطالعه فیزیک دانان یک مشتق برا محدودیت جرم  بنام تعامل ضعیف ذرات بزرگ ها با محاسبه چگونه اینکه چگونه این ذرات ماده تاریک می توانند به داخل ستاره های نترونی منتقل شوند و ماده شگفت انگیز کوارک را بسازند محاسه کردند.
WIMP ها همچنن بطور بسیار وسیع در هاله های کهکشانی واقع هستند در حالی که هاله های کهکشانی قابل مشاهده نیست آنها بیشترین جرم ماده کهکشان را از WIMP های سنگین شامل می شوند.
دکتر آنجلز پیرز از دانشگاه سالامانکا با دکتر جوزف سیلک از دانشگاه آکسوفور و دکتر جرینا استون از آکسفود نشان دادند زمانی که یک ستاره نترونی در جاذبه ای نزدیک WIMP ها گیر می افتد ها ستاره های نترونی را داخل ستاره بزرگ رها می کند.
یکی از مهمترین مسائل در حالی که تراکم شدید ستاره های کوارک ها پایدار تر از ماده منظم است.محققان فکر می کنند زمانی که ستاره نترونی به پایین می چرخند و هسته متراکمشان افزایش می یابد به داخل فاز مناسبی از ماده کوارک در یک ستاره تبدیل می شوند.
نظریه پردازان بطور با اطمنان کامل نمی تونند بگویند که یک ستاره نترونی آرام آرام به یک ستاره کوارکی تبدیل می شود.بر طبق یک تحقیق جدید از نتایج WIMP ستاره های نترونی زندگی طولانی با توده های ماده کوارک یا بیشتر را دارند.WIMP در داخل هسه ستاره های نترونی به دام می افتند و در فرآیندی انرژی را آزاد می کنند.شما به سطح ستاره نگاه می کنید و می بینید که چگونه در طول زمان خنک تر می شود.بنابر این ستاره های کوارکی ممکن است کمی سریع تر سرد شوند.چه ستاره نترونی وحود داشت باشد یا نداشته باشد کشف نتایج مهمی در مفهوم کوانتم خواهد داشت که مفاهیم بننیادی از کوارکها یافتن یک ستاره کوارکی فهم ما را از کرومودینامیک کوانتومی بهبود خواهد بخشید تئوری بنیادی نیروی اتمی و شواهدی از اویل فاز جامد کواک ها را خواهد داد.

در سال 2009 چینی ها شواهدی از وجود یک ستاره کوارکی در ابرنواختری بنام  SN 1987A را مشاهده نمودند.یک ستاره کوارکی می تواند نور بعد از انفجار بزرگ را ساطع کند زیرا در زما انفجار بزرگ جهان با دریای از کوارک های متراکم به یک میلیارد درجه سانتیگراد رسیده بود.در حالی که این ستاره نامزد ستاره کوارک است ولی هنوز بطور رسمی تایید نشده است.انفجار ستاره های نترونی شامل یک انفجار نوترینوها است ولی انفجار این ساره شامل دو ستاره بود و محققان می گویند که انفجار ثانیه دوم باعث  فروپاشی آن به یک ستاره کوارک شده است.دانشمندان می گویند تصویر اشعه ایکس ستارگان نترونی یا ستارگان کوارکی باید متفاوت باشد این تصویر توسط رصد خانه اشعه ایکس چاندرا از  SN 1987A  گرفته شده که توسط بنیاد ملی علوم تایید شده است.اشه ایکس توسط چاندا نمایش داده شده و بقیه مناطق انرژی کمتری دارند و گرد و غبار و از تعاملی را در منطقه ستاره ای ایجاد می کنند و این کشف می تواند نقطه عطفی در تحول ابرنواختر ها باشد.
[منبع]

یک کهکشان مرده که فسیلی از جهان اولیه است در اطراف راه شیری مشاهده شد!

سیزده میلیارد سال قبل جهان ما تاریک بود و هیچ کهکشانی وجود نداشت آنجا تنها هیدروژنی بود که از انفجار بزرگ باقی مانده بود.این جهان اولیه گرم و یونیزه بود و زمانی که گسترش یافت سرد شد.و 380 هزار سال بعد از بیگ بنگ پروتون ها با الکترون ها ادغام شدند و اتم های هیدروژن را به وجود آوردند که بلوک های نور بودند.
زمانی که ستاره ها و کهکشانها نورشان را به تازگی در فضا منتشر کردند نور توانست که از طریق فضا آزادانه حرکت کند.و در این زمان شگفت انگیز اولین ستاره ها مشتعل شدند و اشعه انها به درون اتم ها و یون های گازهای اطراف منتقل شد.این مرحله از تاریخ بنام عصر بازیونیده‌شدن معروف است و به بسیاری از پرسش های بنیانی پاسخ داده نشده در کیهان شناسی مرتبط است.
یک کهکشان کوتوله بنام Segue 1 به دور منظومه شمسی در حال چرخش است که می تواند یک فسیل از کیهان اولیه باشد که برای ما باقی مانده است بر اساس یک تحقیق به رهبری آنا فریب از ماساچوست با جمعاوری اطلاعات از ترکیب شش عنصر درخشان و  تلسکوپ ماژلان لاس کمپوس رصدخانه ای در شیلی و رصدخانه کک در هاوایی این  موضوع را تایید می کند.
این اندازه گیری ها در مقاله ای در مجله اختر فیزیک تایید شده است که نشان می دهد که این ستاره ها بطور عمده از هیدروژن و هیلیوم ساخته شده است و شامل مقدار از سایر مواد مانند اهن است که هی کهکشان مورد مطالعه دیگر مقدار کمی از این عناصر سنگین را نگه داشته بود Segue 1 حدقلا یک کهکشان شیمیایی تکامل یافته است یاد آوری می کنیم که تکامل آن سیزده میلیارد سال قبل متوقف شد.
 Segue 1 بطور مسخره ای بدون فلز است دانشمندان گمان می کنند حدقلا یک جفت از نوادگان ستاره های اولیه برای اولین بار در جهان منفجر شده باشند.این ستاره یکی از ستاره هایی است که بسیار کم غنی شده است به این معنی است که واقعا سریع تشکیل شده است.اگر با ستاره های کم جرم دیگر تشکیل می شد آنها با هم ادغام می شدند.سوال اینجاست که چرا متوقف شد؟جمیز بوک اختر فیزیکدان می گوید یککهکشان مانند این باید قادر به ایجاد میلیون ها ستاره باشد ولی این نتوانست.
شاید این کهکشان در مسیرش برای شکل گیری دسته ای از ستاره ها قرار داشت ولی بازیونیده‌شدن فعال شد و شکل گیری همه ستاره ها را از بین بود همچنین این می تواند توضیح دهد چرا شکل گیری ستاره ها مدت زمان کمی به طول انجامید.
این برای ماقابل مشاهده نیست اما بازیونیده‌شدن خودش این را انجام می دهد شاید احتمال های دیگری هم باشد.
این مطالعات بسیار جالب است و ما می دانیم که کهکشانهای کوچک می توانند شکل بگیرند.
ستاره شنا بس ویلیام از دانشگاه هاروارد گفت:کهکشان ها می توانند مثل  Segue 1  شکل بگیرند وزمانی که آنها شکل می گیرند بزرگتر شوند و جای بیشتری بگیرند.این احتمال وجود دارد اما Segue 1 یکی از کهکشان های بزرگ بود و بیشتر ستاره هایش را از دست داد.شاید اختلالات منظومه شمسی باعث این بود.کمبود شدید ماده در ستاره های ان کهکشان بوجود دارد حدس زده می شود در اندازه مشابه خودش شکل گرفته شود برای اینکه بعید است اختلالات تنها باعث شده باشد ستاره های غنی آن را ترک کنند.
این کهکشان بسیار کم نور است و از کهکشان راه شیری قابل تشخیص است دوبیست کهکشان ماننداین می تواند در اطراف کهکشان ما وجود داشته باشد.

مجموعه کم نوری از 1000 ستاره به دور کهکشان راه شیری در حال چرخش هستند که شامل Segue 1 و Segue 2 می شوند.
تصویر بالا نشان می دهد که  پیش بینی استاندارد  برای توزیع ماده تاریک در حدود یک میلیون سال نوری از کههکشان راه شیری است.که این توده های کوچک از ماده تاریک را هاله می نامند و مشاهدات از کهکشان بسیار کم نور Segue 2 نشان می دهد که باید در یک هاله کوچک ساکن باشد.

منبع : dailygalaxy.com

تصویر نجومی روز کهکشان عظیم بیضوی که به وسیله سیاهچاله مرکزی اش تغذیه می شود!

تصویر جدید از تلسکوپ MPG/ESO 2.2-متری با مشاهدات جدید دو کهکشان متضاد NGC 1316 و همسایه کوچکترش NGC 1317 را نشان می دهد این دو کهکشان مقدار دری فضا به هم نزدیک هستند ولی تاریخ های بسیار متفاوتی دارند کهکشان مارپیچی کوچک NGC 1317 یک زندگی بدون حادثه را پشت سر گذاشته اما کهکشان بزرگتر  NGC 1316 حاصل فرو شدن شدید چند کهشکان دیگر است.
سرنخ های مختلفی از ساختار  NGC 1316 این را نشان می دهد که گذشته اشفته ای داشته برای مثال برخی از خطوط گرد و غبار که در پوشش ستاره ها جاسازی شده است و یا ازدهام خوشه های کروی کوچک ستاره را نشان می دهد که  یک کهکشان مارپیچی  غنی از گرد و غبار را سه میلیارد سال قبل بلعیده است.
همچنین تصویر دم جزر و مدی کم نوری را در اطراف کهکشان نشان می دهد که رشته های ستاره های  پاره پاره شده را در فضای بین ستاره ای گسترش می دهد این خواص بطور کامل از تاثیرات جاذبه از چرخش ستاره ها زمانی که یک کهکشان دیگر نزدیک می شود ناشی می شوند.همه اینها نشانه هایی از از گذشته زمانی که کهکشان NGC 1316 به یک کهکشان دیگر ضمیمه شده بود نشان می دهد که این رفتار مخل ادامه دارد.
NGC 1316  در شصت میلیون سال نوری زمین در جنوب صورت فلکی کوره واقع شده است.این قسمت بنام خرس صورت فلکی شناخته می شود این واقعیت را منعکس می کند که آنجا دراخشان ترین منبع امواج رادیویی در صورت فلکی قرار دارد و در حیقیت چهارمین منبع درخشان رادیویی در تمام آسمان است.ساطع شدن رادیویی با موادی که به درون سیاهچاله های بزرگ سقوط می کنند هدایت می شود که سیاهچاله احتمالا در مرکز کهکشان سوخت اضافی را از طریق تعامل با کهکشان ایجاد می کند.
این تصویر با جزئیاتش با استفاده از ESO تلسکوپ 2.2 متری MPG در شیلی گرفته شده است و پنجره جدیدی را به یک قسمت از حهان هستی از کهکشان های دوردست روشن فراهم می کند و در سمت چپ NGC 1316 نیز غلظت انبوهی از کهکشان ها به چشم می خورد.

منبع : eso.org