با عرض خوش آمد گویی و با تشکر از حسن انتخاب شما بخاطر مطالعه این وبلاگ لطفا در صورتی که مطالب ما را مورد توجه شما قرار گرفت برای دریافت روزانه مطالب علمی دو پیج پایین صفحه و پیج های سمت راست صفحه را لایک بفرمایید لطفا انتقادات و پیشنهادات خود را نیز در صورت تمایل از طریق صفحات فیسبوک ما یا قسمت نظرات منعکس نمایید.
‏نمایش پست‌ها با برچسب آندرومرا. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب آندرومرا. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۲ مرداد ۱۳, یکشنبه

تصویر نجومی روز کهکشان آندرومرا

کهکشان آندرومرا M31 نزدیک ترین کهکشان همسایه به کهکشان راه شیری ما است و در قاصله بسیار دور قابل رویت است.
این تصویر توسط هرشل گرفته شده است و ترکیبی از طول موج مادون قرمز آبی 70 و 100میلی متری و سبز 160وقرمز250 میلی متری است.این کهکشان در فاصله 2.5 میلیون سال نوری قرار دارد.وبه کهکشان ما شباهت دارد.این کهکشان در 964 توسط ستاره شناس ایرانس صوفی شناسایی شد.

۱۳۹۲ تیر ۱۴, جمعه

نیرویی که برماده تاریک تاثیر گزار است,تمامی دانسته های ما در باره جاذبه و تاریخ جهان در معرض دگرگونی قرار دارد.

امروز در چهارده جولای یک تیم اروپایی از ستاره شناسان به رهبری هونشنگ ژائو از مرکز اس یو پی ای جاذبه دانشگاه آندرس یک تئری ریشه ای جدید در جلسه ملی نجوم در سنت اندرز ارائه دادند.
نظریه آنها حاکی از آن است که کهکشان راه شیری و آندرومرا ده میلیارد سال قبل با هم برخورد کرده اند و اساسا درک ما از نیروی گرانش اشتباه است.
شایان ذکر است است که مشاهدات آنها با استفاده از ماهواره هایشان می تواند به منظمی کشمکش بین دوکهکشان را توضیح دهد.
دکتر  ژائو  از تئوری های بحث بر انگیز استفاده نکرده است..
در سال 2009 او به رهبری یک تیم بین المللی از ستاره شناسان ارتباط غیر منتظره ای را بین ماده شگفت انگیز ماده تاریک و گازهای قابل مشاهده در کهکشان پیدا کرد که می تواند انقلابی در درک فعلی ما از نیروی گرانش باشد.او پیشنهاد داد که یک نیروی ناشناخته در ماده تاریک فعال است.
تنها چهار درصد از کیهانی که ما می شناسیم شناخته شده است ستاره ها و گازهای کهکشانی چنان سریع هستند که ستاره شناسان گمان می کنند هاله های نامرئی ا گاز تاریک برای نگه داشتن کهکشان ها کنار هم مورد نیاز است.در هر حال یک درک قوی از ماده تاریک و شواهد مستقیم آن را دست نیافتنی باقی گذاشته است.
  تیم معتقد است که یک تعامل بین ماد تاریک و مواد عادی می تواند وجود داشته باشد که مهمتر و پیچیده تر از آن چیزی است که قبلا تصور می شد.و حتی بر این باورند که ماده تاریک ممکن ات وجود نداشته باشند و حرکات غیرعادی ستاره ها در کهکشان ها هستند که باعث اصطلاح گرانش در مقیاسهای بیرونی می شود.
این الگو به نظر خیلی عجیب می رسد و مانند پیدا کردن هیوانات یک باغ وحش از تمام دوران و اندازه ها بطور مجزه آسایی عینی است.
وزن یا ستون مهره ها یا چیزی شبیه به آن ممکن است یک نیروی غیرگرانشی پنجم در جهان حاکم باشد که نقش ماده تاریک با یک دست نامرئی را بازی کند و اثر انگشت آن در تمامی کهکشان ها صرف نظر از اندازه و چهره وجود داشته باشد.
این چند نیرو حتی ممکن است یک راز بزرگتر را حل کنند "انرژی تاریک"که نقش حاک بر انبساط شتابدار جهان را بازی می کند.یک راه حل ریشه ای تر ازتجدید نظر گرانشی نیوتون در سال 1687 مطرح و توسط نظریه نسبیت انشتین در 1916 بسط یافت.انشتین هرگز تصمیم نگرفت که یک منبع ثابت حاضر در همه جا را که ما امروزه به آن انرژی تاریک می گوییم به معادلات خود اضافه کند.
دکتر فامئی اضافه کرد اگر ما محاسبه مشاهدات خود را با نیروی جاذبه مدریت کنیم یک نیروی تغیر جاذبه را با یک ماده فرضی تیره و یک نیروی توزیع ماده مرئی حس می کنیم.
پیامد تحقیقات تازه می تواند بطور گسترده نظریات علمی رایج را در مورد تاریخ و انبساط جهان تغیر دهد.
دکتر گیانفرانگو محقق بومی در دانشگاه گنت نشان داد، "درک این معما گیج کننده است احتمالا کلید برای باز کردن تشکیل کهکشان ها و کشمکش های آنها است."


۱۳۹۰ اسفند ۲۶, جمعه

کهکشان آندرومرا با یکصد میلیارد خورشید!

در این عکس باشکوه، تصویر کهکشان مشهور آندرومدا را مشاهده میکنید. این کهکشان که یکی از کهکشان های همسایه ما محسوب میشود تقریباً 2.2 میلیون سال نوری از ما فاصله دارد.

... پهنای این کهکشان بیش از یکصد هزار سال نوری است و بیش از یکصد میلیارد خورشید را در خود جای داده است. البته این یکصد میلیارد خورشید تنها بخش کوچکی از آندرومدا را تشکیل میدهند چراکه این کهکشان تقریباً 10 برابر بیش از این مقدار دارای ماده ناشناخته ای است که منشأ و ماهیت آن هنوز برای بشر ناشناخته است. این ماده اسرارآمیز - موسوم به ماده تاریک - کل این کهکشان را همانند هاله ای کروی شکل در بر گرفته است. البته از آنجائیکه این هاله تاریک هیچگونه نوری از خود گسیل نمیکند بنابراین در این عکس هم چیزی از آن دیده نمیشود اما اخترشناسان با اندازه گیری سرعت چرخش این کهکشان و با استفاده از تأثیرات گرانشی این ماده اسرارآمیز به وجود آن پی برده اند.

برای آنکه به عظمت این کهکشان بیشتر پی ببرید به این نکته توجه داشته باشید که اگر انسان ها از دوران باستان (مثلاً از زمانی که اهرام مصر در حال ساخته شدن بود) شروع به شمارش خورشیدهای این کهکشان میکردند و نسل ها پشت سر هم به این شمارش ادامه داده بودند و هیچ کاری هم جز شمارش نداشتند، هنوز هم بعد از گذشت چند هزار سال این شمارش به پایان نرسیده بود!
و به خاطر داشته باشیم که کهکشان آندرومدا تنها یک کهکشان متوسط از میان میلیاردها کهکشان موجود در جهان است

۱۳۹۰ بهمن ۱۶, یکشنبه

کهکشان "آندرومدا" تنها خطر محتمل آینده زمین

جهان مفهومی بزرگتر از سیاره زمین دارد اما جهان اصلی انسانها زمین است که نابودی آن به وسیله برخوردهای سیارکها، برابر با نابودی انسانها است، رویدادی که محور بسیاری از فیلمها بوده که به اعتقاد بهرام مبشر اخترشناس دانشگاه کالیفرنیا تخیلی و به دور از واقعیت اند.

به گزارش مهر، جهانی که در آن زندگی می کنیم در دید انسانهای مختلف ابعاد متفاوتی دارد، عده ای آن را به اندازه خانه ای می بینند که در آن ساکنند، بعضی آن را به بزرگی شهر،

خبر عبور سیارکها از نزدیکی این سیاره و یا شایعه نابود شدن زمین به واسطه یک سیارک یا سیاره گاه و بی گاه در روزنامه ها، وب سایتهای خبری، وبلاگها و شبکه های اجتماعی و به تازگی در فیلمهای سینمایی غوغایی زودگذر را ایجاد کرده و دوباره به فراموشی سپرده می شود، درست مانند سیارکی که چندی پیش در حالی که بسیاری بی خبر از وقوع چنین پدیده ای لحظات زندگی خود را سپری می کردند، از فاصله ای نسبتا نزدیک از کنار سیاره زمین گذشت.

سیارک " ۲۰۱۲ ب.ايکس۳۴ " به قطر ۱۱ متر جمعه شب، هفتم بهمن ۱۳۹۰ در حدود ساعت ۱۹:۳۰ به وقت ایران از کنار زمین عبور کرد. این سیارک ۶۰ هزار کیلومتری سیاره زمین عبور کرد، برای درک بهتر میزان نزدیکی این سیارک از زمین می توان گفت که فاصله " ۲۰۱۲ ب.ايکس۳۴ " از زمین در حدود دو برابر فاصله ای است که ماهواره های مخابراتی قرار گرفته اند اما به دلیل ابعاد کوچک این سیارک رصد آن با تلسکوپهای زمینی بسیار دشوار بود. عبور این سیارک باوجود ابعاد کوچکی که داشت واقعه ای بزرگ به شمار می رود، چون به ندرت یک جرم آسمانی تا این حد به زمین نزدیک می شود.

در حدود دو ماه پیش نیز سیارکی دیگر با وسعتی برابر ۴۰۰ متر از فاصله ۳۲۵ هزار کیلومتری از زمین عبور کرد. این سیارک با نام "۲۰۰۵واي.يو.۵۵ " در گذشته به عنوان سیارکی شناخته می شد که طی بازگشت دوباره اش به سوی زمین در سال ۲۰۲۹ و یا ۲۰۳۶ با این سیاره برخورد خواهد کرد. با این همه محاسبات جدید نشان می دهند این سیارک نیز برای زمین خطری به حساب نمی آید و از فاصله ای بسیار نزدیک، در حدود ۲۹ هزار و ۵۰۰ کیلومتری از سیاره، عبور خواهد کرد.

دانشمندان دانشگاه پوردو در آن زمان اعلام کردند در صورتی که این سیارک به زمین برخورد می کرد، می توانست انفجاری چهار هزار مگاتنی ایجاد کرده و منجر به ایجاد زمین لرزه ای هفت ریشتری شود. همچنین در صورتی که این سیارک بر روی اقیانوس فرود می آمد می توانست امواجی به ارتفاع ۲۱ متر به وجود آورد که می توانستند تا مسافت ۹۶.۵ کیلومتری در خشکی پیش بروند.

سیارک آپوفیس از دیگر شخصیتهای مشهور فرضیه هایی است که پایان آنها نابودی زمین است، از سال ۲۰۰۴ تا کنون که این سیارک کشف شده پیش بینی هایی در خصوص فجایای برخورد این شهاب سنگ با زمین ارائه شده است به طوریکه پیش بینی های اولیه نشان می داد که در سال ۲۰۲۹ آپوفیس با زمین برخورد خواهد کرد اما ارزیابیهای بعدی نشان داد که در ۱۳ آوریل ۲۰۲۹ این شهاب سنگ عظیم از فاصله بسیار نزدیک از زمین (۳۶ هزار و ۳۵۰ کیلومتری) عبور خواهد کرد (در این فاصله ماهواره های مخابراتی در مدار اطراف استوا می چرخند) و در سال ۲۰۳۶ این شهاب سنگ بار دیگر به زمین رسیده و این بار به این سیاره برخورد خواهد کرد.

هر چند درصد این احتمالات بسیار پایین (یک در ۲۵۰ هزار) است با این وجود، زمین نمی تواند کاملا دور از خطر باشد چرا که حتی مدارهای حرکت شهاب سنگها نیز می تواند در اثر تاثیرات نیروهای گرانشی سیارات تغییر کنند. اگر این شهاب سنگ به زمین برخورد کند شدت برخورد آن به ۸۷۰ مگاتن می رسد. این شدت ۶۵ هزار برابر بزرگتر از بمباران اتمی هیروشیما است.

کهکشان آندرومدا تنها خطر محتمل آینده زمین
در میان تمامی این فرضیه ها و احتمالات، صنعت سینما نیز بیکار ننشسته و با استفاده از شدت بالای جاذبه چنین موضوعاتی، فیلمهایی ساخته می شوند که نابودی زمین را به شکلهای مختلف، به ویژه به واسطه رویدادهای فضایی به تصویر می کشند. از جمله جدیدترین این فیلمها، "مالیخولیا" اثر کارگردان دانمارکی "لارس فون تریه" است که در آن علاوه بر روابط اجتماعی میان انسانها، به نابودی زمین به واسطه برخورد سیاره ای چندیدن برابر بزرگتر پرداخته شده است.

فون تریه خود معتقد است که طرح اصلی فیلمش واقعا در مورد پایان دنیا نیست بلکه در مورد مالیخولیای دنیای ذهنی است. با این همه با نگاهی صرفا علمی به بخش نجومی این فیلم، این نگرانی به وجود می آید که با در نظر گرفتن اینکه بسیاری از پدیده های کیهانی قابل پیش بینی یا قابل رصد نیستند، روزی احتمال وقوع چنین رویدادی وجود دارد؟

بهرام مبشر، اخترشناس دانشگاه کالیفرنیا ریورساید از جمله دانشمندانی است که نسبت به این نوع از فیلمها بی تفاوت است. وی در پاسخ به ابهاماتی که برخی فیلمهای تخیلی درباره پایان زمین و نابودی آن دارند گفت: این فیلمها آثاری صرفا علمی تخیلی هستند و من معمولا چنین فیلمهایی را نگاه نمی کنم.

مبشر در پاسخ به این سوال که در آینده ای دور یا نزدیک امکان وقوع رویدادی مشابه با آنچه در این فیلمها از سرنوشت زمین به خوبی به تصویر کشیده شده، یعنی برخورد سیاره ای چندین برابر بزرگتر با زمین، وجود دارد؟ می گوید: هیچ سیارک یا ستاره دنباله داری که در آینده ای نزدیک، یعنی تا چند میلیون سال آینده، با زمین برخورد کرده و یا حتی از فاصله ای بسیار نزدیک از کنار زمین عبور کند، وجود ندارد.

به گفته مبشر فضا به اندازه ای وسیع و خالی است که احتمال وقوع چنین پدیده ای بسیار نادر است، اما غیر ممکن نیست. در مقیاسی بزرگتر می توان گفت که کهکشان آندرومدا یکی از تهدیدهای احتمالی برای آینده زمین است.

مبشر می گوید کهکشان آندرومدا با سرعتی برابر ۳۰۰ کیلومتر بر ثانیه در حال نزدیک شدن به کهکشان راه شیری، سکونتگاه سیاره زمین، است. در پی این رویداد این کهکشان طی چند میلیارد سال دیگر به راه شیری رسیده و با آن برخورد خواهد کرد که این برخورد می تواند پیامدهایی نیز برای زمین داشته باشد. به گفته مبشر، آنچه افراد مختلف در فیلمها به تصویر می کشند تخیلی هستند و هیچ ارتباطی با واقعیت جهان ندارند.
منبع:گزیده اخبار فضایی