با عرض خوش آمد گویی و با تشکر از حسن انتخاب شما بخاطر مطالعه این وبلاگ لطفا در صورتی که مطالب ما را مورد توجه شما قرار گرفت برای دریافت روزانه مطالب علمی دو پیج پایین صفحه و پیج های سمت راست صفحه را لایک بفرمایید لطفا انتقادات و پیشنهادات خود را نیز در صورت تمایل از طریق صفحات فیسبوک ما یا قسمت نظرات منعکس نمایید.

۱۳۹۳ فروردین ۹, شنبه

خلا کوانتمی به انرژی تاریک "راننده جهان ما" نیرو می دهد!

کیهان شناسان معتقد هستند که سه چهارم از کیهان از انرژی تاریک که انبساط شتاب دار را توضیح می دهد تشکیل شده است.حقیقت این است که آنها نمی دانند آن چیست.قبلا آنها راه حل های ممکن را امتحان کردند یکی از آنها وجود عنصر پنجم یک جاذبه غیرقابل مشاهده دلیل آنچه که جذب می کند است و نیز باعث تسریع گسترش جهان وسطی از میانه عمر آن است.این واژه به پنجمین عنصر طبیعت اشاره دارد.همراه با زمین و آب و هوا یک احتمال دیگر این است که در مجاورت انرژی یا میدان خیالی چگالی آنها در طول زمان افزایش می یابد که سبب یک شتاب نمایی از کیهان شود و باید سرعت بیشتری داشته باشد که بتواند نیروی اتمی در اتم را بشکند و باعث پایان کیهان در هر بیست هزار میلیون سال شود چیزی که تبدیل بزرگ صدایش می زنیم.
حالا دانشمندانی از بارسلونا و آتن پیشنهاد می دهند که ترکیبی از دو احتمال در مشاهدات وجوود دارد و این خلا کاذب است که می تواند ماورا انرژ جهان ما را حرکت دهد.
 داده های تجربی که زمینه ساز این دو فرضیه هستند از ماهواره مانند پلانک آژانس فضایی اروپا (ESA) و ویلکینسون مایکروفر (مایکروویو) کاوشگر ناهمسانگردی (WMAP) از ناسا تهیه شده است.مشاهدات از دو احتمال به حل اصطلاح امروزی انرژی تاریک می انجامد.یک فرمول ریاضی مشخص که در فازهای جامد و مایع و گاز متفاوت است.
دانشمندان از دانشگاه بارسلون و آتن از داده های چندین ماهواره برای تشخیص رفتار انرژی تاریک که  عنصر پنجم و انرژی فرضی نیازی ندارد را مورد برسی قرار داده اند.
مطالعات تئوریک فاز مایع را از انرژی تاریک تشخیص می دهد که می تواند به میدان پنجم یا حتی انرژی خیالی شباهت داشته باشد.بدونی اینکه در یکی صدق کند آنچه ما در این ترکیب می بینیم این است.
دانشمندان فکر می کنند یک تاثیر متغیر از خلا کاذب کوانتمی افتاق افتاده است یک پارامتر که دانشمندان می توانند اندازه گیری کنند.مفهوم خلا کوانتمی هیچ ربطی به مفهمو کلاسیک آن ندارد و هیچ چیز پرتر از آن نیست.خلا کوانتمی پر از نوساناتی است که که برای مشاهده و اندازه گیری بسیار با ارزش هستند.
این دانشمندان پیشنهاد می کنند که انرژی تاریک نوع دینامیکی از   خلا کوانتمی است.که باعث انرژی شتاب دار جهان ما می شود.اشکال عجیب و غریب ایت خلا منبع بسیاری از معماها مانند ثابت کیهانی احتلاف بین داده های نظری و پیش بینی های نظریه کوانتم است.با این حال اصل انرژی مبهم هنوز مشکل ساز است و بنابر این توضیح خلا کوانتمی می تواند ساده تر باشد.

منبع DailyGalaxy

۱۳۹۳ فروردین ۴, دوشنبه

دانشمندان شواهدی را از وجود امواج دریا در قمر تیتان یافتند که در صورت اثبات می تواند اولین امواج کشف بیرون از زمین باشد!

مشاهدات جدید کاسینی ناسا چیزی را نشان می دهد که می تواند غیر از  تلالو طلوع خورشید که توسط باد امواج دریاچه تیتان باشد.اگر این موضع صحیح باشد این موجها از اولین دریای شناخت شده بیرون از زمین است.مقایسه مدل های کامپیوتری از چهار اندازه گیری از قطب شمال تیتان توسط کاسینی با نقشه برداری مادون قرمز دریا های موج دار که توسط خورشید بازتاب داده می شوند را نشان می دهد.
یکی از محققان گفت:ما نمی توانیم نقش جزر و مد بروی سطح ماید از این منابع سراشیبی را غرمحتمل بشماریم.بهترین پیشبینی انحراف درجه از شش یک درجه بیشتر یا کمتر است.
یک احتمال دیگر نیز می گوید این بازتاب ممکن است ناشی از یک لایه نازک از برخی از مواد باشد که امواج را فرو م نشاند برای مثال برو زمین نفت بروی سطح دریا مانع از شکل گیری امواج می شود.اگر این بعلت امواج باشد نیروی بادها باید0.76 متر در ثانیه ( 2.5  ) فوت در ثانیه باشد.
برای مطالعه بیشتر DailyGalaxy
منبع space.com
تیتان (به فرانسوی: Titan)، یا تایتان، بزرگ‌ترین قمر کیوان (سیاره) (زحل) (دومین سیاره بزرگ منظومه خورشیدی) است که در فاصله 1.2 میلیارد کیلومتری از خورشید واقع شده‌است. تیتان بسیار کندتر از زمین به دور خود می‌چرخد، به طوری که یک روز تیتان در حدود ۱۶ روز زمین است.
نگاره‌های تازهٔ کاوشگر کاسینی ناسا از وجود دریاچه‌ای حاوی هیدروکربن مایع مانند متان در ماه تیتان حکایت دارد. این نگاره‌ها نشان می‌دهد که سرمای سطح این دریاچه به ۱۸۰درجه سانتی‌گراد زیر صفر می‌رسید.
به منظور بررسی بیشتر تیتان فضاپیمای پژوهشی کاسینی به فضا فرستاده شد و در سال ۲۰۰۴ این فضاپیما به نزدیکی تیتان رسید و علاوه بر تهیه عکس‌هایی از نزدیکی تیتان با فرستادن کاوشگری به سطح تیتان با نام هویگنس امکان آزمایش‌هایی را نیز از سطح تیتان فراهم آورد که نتایج این آزمایش‌ها توسط کاسینی به زمین مخابره شد. سفر کاسینی و همراهش، هویگنس، به زحل ۷ سال به طول انجامید. پس از رسیدن به زحل، هویگنس از کاسینی جدا شد و روی سطح تیتان، بزرگ‌ترین ماه زحل فرود آمد. به لطف داده‌های کاسینی و هویگنس، آن‌چه امروز از منظومهٔ زحل می‌دانیم بسیار بیش‌تر از گذشته‌است.

۱۳۹۳ فروردین ۱, جمعه

شکار سیاهچاله های بزرگ

صدها سیاهچاله عظیم الجثه سرگردان ساکن منظومه شمسی هستند و محققان حالا قادر به تشخیص آنها هستند.کشف این اشیا گفت انگیز می توانند نور را بر شکل گیری منظومه شمسی جاری کرده باشند.
هیچ کس دقیقا نمی داند منظومه شمسی دقیقا چگونه به وجود آمده است اما بر طبق یکی از پرطرفدار ترین مدل های شکل گیری سیارات بلوک های سازنده منطومه شمسی کهکشان های کوتوله بودند اند که سقوط کردند و بعد از انفجار بزرگ ترکیب شدند.
این ایده فرض می کند بلوک های مسطح هر کدام شامل 1000 تا بیشتر از 100000بار پرجرم تر از خورشید هستند.که می توانسته است از کیهان اولیه به اینجا سقوط کرده باشد.شواهد فسیلی برای رشد و ادغام سیاهچاله ها در کیهان اولیه هستند.
هرکدام از بلوک های سازنده راه شیری سیاهچاله مرکزی خود را دارند در طول ادغام بین کهکشان های کوتوله و این سیاهچاله ها همچنین با هم می آیند در فرآیند سیاهچاله های تنها امواج گرانشی اضافی ساطع شده را در جهت مخالف پس می زنند.
در بیشتر موارد پس زدن باعث می شود سیاهچاله با سرعت بالا خود را کهکشان بزرگتر از کهکشان کوتوله برساند.اما نه به فاضله ای که ناحیه را ترک کند این می تواند در راه شیری رخ داده باشد.(یک سیاهچاله مرکزی در یک کهکشان کوچک می تواند از خوردن گازها شکل بگیرد.)
یکی از کهکشان های میزبان به حد کافی پرجرم تر شد سیاهچاله اطراف آن قادر به فرار نخواهد بود.یکی از آنها سیاهچاله ی غولپیکری است که در مرکز کهکشان راه شیری رشد کرده است که وزن چهار میلیون خورشید را دارد.اما باید صدها سیاهچاله بزرگ در فاصله هاله منظومه شمسی شناور باشند که از زمان پیش منظومه شمسی زمانی که تنها کهکشان های کوچک وجود داشته باشند هستند.
هاله منظومه شمسی نوعی مخزن سیاهچاله های سرگردان هستند که در اصل در مرکز کهکشان های کوچک زندگی می کرده اند.
اما چگونه یکی از آنها را تشخیص می دهیم؟مشاهده سیاهچاله ها بطور مستقیم غیر ممکن است و آنها بزرگ مطح و در بعضی از جاهای فضا هستند.
زمانی که سیاهچاله ها به اندازه کافی از طریق دیسک های گازی منظومه شمسی کامل شدند آنها یک شوک قوسی ایجاد کردند شبیه به انفجار ونیک در جت های سوپر سونیک آنها ایجاد شده است.شوک الکتریکی الکترون ها به انرژی های بالاتر و این ساطع شدن های امواج رادیویی را ما تشخیص می دهیم.
و ساطع شدن رادیویی از این شوک های کمان باید با مشاهدات رادیویی موجود قابل تشخیص باشد.البته دوره های شوک به قدر کافی بود و منجر به کشف آن شد.دانشمندان قادر به مشاهده خوشه های کیهانی که به سیاهچاله ها ضمیمه شده اند و گازهایی که سیاهچاله ها بد از خوردن آنها اشعه ایکس را ساطع کردند را پیدا کردند.
این متد خوب بهترین راه برای تخیص تئوری های پیش بینی شده خواهد بود.دانشمندان مشاهده کردند که سیاهچاله ها می توانند یک شوک قوسی را زمانی که از طریق دیسک کیهانی عبور می کنند را ایجاد کنند که بر روشن تر شدن و مشاهده آنها تاثیر گذار است.
و در فیزیک ذرات پذیرفته شده است.این شوک های قوسی باید براحتی توسط امکانات کنونی با استفاده از امواج رادیویی و مادون قرمز قابل تشخیص باشد.اما تشخیص آنها آسان نبود اشیا زیادی بودند که امواج رادیویی و مادون قرمز در آنجا ساطع می کردند.و دانشمندان سیاهچاله های کمی را تشخیص دادند.علاوه بر آن دانشمندان به لبه کیهان نگاه کردند آنجا بی نظمی گیج کننده ای بود جسمی به جسم دیگر تداخل می کرد.و طیف سنجی های رادیویی فاقد وضوحی بود که شوک سیاهچاله ای را تشخیص دهد.
در طول تحقیقات دانشمندان یک راه دیگر را برای تشخیص این سیاهچاله های شناور برگزیدند آنها پیشبینی کردند که بیشتر سیاهچاله ها به اطراف خوشه های کیهانی بسیار شباهت دارند و در اصل به آنها بسته شده اند.
این خوشه ها باسیر خوشه های کیهانی متفاوت هسند و به وسیله جاذبه در داخل همدیگر باقی می مانند.در نتیجه آنها بسیار فشرده در حدود چند سال نوری هستند.دانشمندان خوشه های نامزد را شناسایی کردند و ر حال جمعاوری داده های طیف سنجی برای آزمایش اگر دارای سیاهچاله باشند هستند.یکی از این دانشمندان گفت ممکن است نسل اول سیاهچاله های جهان در حیات خلوت کهکشان راه شیری باشد.

منبع : space.com