سیاهچاله ای با جرم 7 میلیارد برابر خورشید + دلیل تشکیل سیاهچاله های متوسط

سیاهچاله های عادی می توانند ده برابر خورشید ما باشند ولی تلسکوپ NuSTAR مشغول برسی یک سیاهچاله است که گفته می شود 7 میلیارد برابر خورشید ما است!گرانش زیاد این سیاهچاله باعث کشیده شدن همه اجساب به داخل آن شده است!سیاهچاله ها زمانی متولد می شوند که یک ستاره بمیرد.

سیاهچاله های متوسط صد برابر جرم خورشید را دارند.دانشمندان می گویند این سیاهچاله ها ذر خوشه های غنی متراکم از ستاره هایی که ادغام مکرر دارند تشکیل می شوند.تصویر متعلق به کهکشانی با دهانه 500000 سال نوری است و در فاصله 1500 سال نوری قرار دارد و بخاطر سیاهچاله مرکزی آن که اندازه متوسط دارد به این شکل ذر آمده است دانشمندان می گویند دلیل بلعیده شدن ستاره ها توسط سیاهچاله ها با جرم متوسط سرعت سیاهچاله هاست نه جرم آنها.

تصویر نجومی روز چشم نظر!

تصویر متعلق به کهکشان بیضوی NGC 772 است که در فاصله 100 میلیون سال نوری از زمین در برج حمل واقع شده است در سراسر کهکشان و در بازوهای مارپیچی آن ستاره های جوان و آبی رنگ دیده می شوند.در جهان هستی همیشه ستاره های جوان و پر انرژی به رنگ آبی هستند.این کهکشان قطری معادل بیش از 200،000 سال نوری را دارد.که معادل دو برابر قطر کهکشان راه شیری است.در قسمت های میانی کهکشان نیز گرد و غبار فراوانی مشاهده می شود که برای ستاره سازی مورد استفاده قرار می گیرد.

حباب شگفت انگیز کیهانی که جان اولیه را نمایش می دهد!

این سیستم بسیار نادرسه گانه تصویری را از زمانی که کیهان فقط 800 میلیون سال داشت فراهم می کند.و تصویر مهمی از شکلگیری جهان اولیه در طول دوره ای که سحر کیهانی داشت به ما می دهد.حتی جالبتر این کهکشان ها آماده ادغام هستند تا در نهایت چیزی شبیه به کهکشان راه شیری ما را درست بکنند.

تصویر با استفاده از قدرت ترکیبی هابل ناسا و  آتاکاما بدست آمده است و دیدی از کهکشان های اولیه که در داخل یک حباب عظیم گازی لانه کرده اند را به ما می دهد.
شگفت انگیز تر اینکه تلسکوپ آلاما سینگنال هایی از کربن را هم که بهه سرعت در ستاره های جوان در حال تولید بودند مشاهده کرده است.
دانشمندان ژاپنی در ابتدا شی که به یک حباب گازی بزرگ یویزه شده نزدیک می شد مشاهده کردند و اندازه این کهکشان با راه شیری مقایسه شد.این حباب ده برابر از کهکشان های معمولی بزرگتر بود.مشاهدات بعدی تلسکوپ فضایی اسپیتز نشان داد که این ممکن است یک کهکشان باشد که دوران اولیه کیهان را نمایش می دهد.
مناطقی که ستاره سازی در آنها شدید است باید سرشار از عناصر سنگین مانند کربن سیلیکون و اکسیژن باشند.این عناصر در کوره های هسته ای عظیم کوتاه مدت مثل ستارگان وجود دارند و سرشار از زندگی هستند و درون این حباب توسط هابل کشف شده اند.اعتقاد بر این است که در پیان عمر زندگی کوتاه خود این ستارگان بصورت ابرنواختر منفجر شده و این عناصر سنگین را بصورت گرد و غبار ریز در فضا منتشر می کنند.
وقتی که این گرد و غبار توسط تشعشعات فرابنفشی که از ستاره های تازه متولد شده منتشر می شود داغ می شود و در طول موجهای رادیویی منتشر می شود.
ستاره شناسان معمولا وقتی سیگنال هایی از یک شی را تشخیص می دهند هیجان زده می شوند اما در این مورد سیگنال های عناصر سنگین وجود ندارد نتایج شگفت انگیز تر است.پژوهش های آینده تلسکوپ آلاما برای عقب رفتن در زمان و منشا و سیر تکامل کهکشان و ستاره های آینده است.
تصویر زیر ساختار حباب Himiko را نشان می دهد شیئی که از ترکیب سه کهشان جوان درخشان در ابتدای کیهان بدست آمده است و قسمت چپ توسط میدان دید دوربین WFC3 هابل بدست آمده است.سه کهکشان نوزاد نیز به وضوح در قسمت سمت راست دیده می شوند و هاله ای از گازهای یونیزه شده نیز در اطراف آن سه کهکشان دیده می شود و هیچ تلسکوپی اثری که نشان دهد در این سه کهکشان عناصر سنگین وجود دارد مشاهده نکرده است.