دانشمندان شواهدی را از وجود امواج دریا در قمر تیتان یافتند که در صورت اثبات می تواند اولین امواج کشف بیرون از زمین باشد!

مشاهدات جدید کاسینی ناسا چیزی را نشان می دهد که می تواند غیر از  تلالو طلوع خورشید که توسط باد امواج دریاچه تیتان باشد.اگر این موضع صحیح باشد این موجها از اولین دریای شناخت شده بیرون از زمین است.مقایسه مدل های کامپیوتری از چهار اندازه گیری از قطب شمال تیتان توسط کاسینی با نقشه برداری مادون قرمز دریا های موج دار که توسط خورشید بازتاب داده می شوند را نشان می دهد.
یکی از محققان گفت:ما نمی توانیم نقش جزر و مد بروی سطح ماید از این منابع سراشیبی را غرمحتمل بشماریم.بهترین پیشبینی انحراف درجه از شش یک درجه بیشتر یا کمتر است.
یک احتمال دیگر نیز می گوید این بازتاب ممکن است ناشی از یک لایه نازک از برخی از مواد باشد که امواج را فرو م نشاند برای مثال برو زمین نفت بروی سطح دریا مانع از شکل گیری امواج می شود.اگر این بعلت امواج باشد نیروی بادها باید0.76 متر در ثانیه ( 2.5  ) فوت در ثانیه باشد.

برای مطالعه بیشتر DailyGalaxy
منبع space.com

تیتان (به فرانسوی: Titan)، یا تایتان، بزرگ‌ترین قمر کیوان (سیاره) (زحل) (دومین سیاره بزرگ منظومه خورشیدی) است که در فاصله 1.2 میلیارد کیلومتری از خورشید واقع شده‌است. تیتان بسیار کندتر از زمین به دور خود می‌چرخد، به طوری که یک روز تیتان در حدود ۱۶ روز زمین است.

نگاره‌های تازهٔ کاوشگر کاسینی ناسا از وجود دریاچه‌ای حاوی هیدروکربن مایع مانند متان در ماه تیتان حکایت دارد. این نگاره‌ها نشان می‌دهد که سرمای سطح این دریاچه به ۱۸۰درجه سانتی‌گراد زیر صفر می‌رسید.

به منظور بررسی بیشتر تیتان فضاپیمای پژوهشی کاسینی به فضا فرستاده شد و در سال ۲۰۰۴ این فضاپیما به نزدیکی تیتان رسید و علاوه بر تهیه عکس‌هایی از نزدیکی تیتان با فرستادن کاوشگری به سطح تیتان با نام هویگنس امکان آزمایش‌هایی را نیز از سطح تیتان فراهم آورد که نتایج این آزمایش‌ها توسط کاسینی به زمین مخابره شد. سفر کاسینی و همراهش، هویگنس، به زحل ۷ سال به طول انجامید. پس از رسیدن به زحل، هویگنس از کاسینی جدا شد و روی سطح تیتان، بزرگ‌ترین ماه زحل فرود آمد. به لطف داده‌های کاسینی و هویگنس، آن‌چه امروز از منظومهٔ زحل می‌دانیم بسیار بیش‌تر از گذشته‌است.

برای مطالعه بیشتر تیتان از ویکی پدیا دانشنامه آزاد

شکار سیاهچاله های بزرگ

صدها سیاهچاله عظیم الجثه سرگردان ساکن منظومه شمسی هستند و محققان حالا قادر به تشخیص آنها هستند.کشف این اشیا گفت انگیز می توانند نور را بر شکل گیری منظومه شمسی جاری کرده باشند.
هیچ کس دقیقا نمی داند منظومه شمسی دقیقا چگونه به وجود آمده است اما بر طبق یکی از پرطرفدار ترین مدل های شکل گیری سیارات بلوک های سازنده منطومه شمسی کهکشان های کوتوله بودند اند که سقوط کردند و بعد از انفجار بزرگ ترکیب شدند.
این ایده فرض می کند بلوک های مسطح هر کدام شامل 1000 تا بیشتر از 100000بار پرجرم تر از خورشید هستند.که می توانسته است از کیهان اولیه به اینجا سقوط کرده باشد.شواهد فسیلی برای رشد و ادغام سیاهچاله ها در کیهان اولیه هستند.
هرکدام از بلوک های سازنده راه شیری سیاهچاله مرکزی خود را دارند در طول ادغام بین کهکشان های کوتوله و این سیاهچاله ها همچنین با هم می آیند در فرآیند سیاهچاله های تنها امواج گرانشی اضافی ساطع شده را در جهت مخالف پس می زنند.
در بیشتر موارد پس زدن باعث می شود سیاهچاله با سرعت بالا خود را کهکشان بزرگتر از کهکشان کوتوله برساند.اما نه به فاضله ای که ناحیه را ترک کند این می تواند در راه شیری رخ داده باشد.(یک سیاهچاله مرکزی در یک کهکشان کوچک می تواند از خوردن گازها شکل بگیرد.)
یکی از کهکشان های میزبان به حد کافی پرجرم تر شد سیاهچاله اطراف آن قادر به فرار نخواهد بود.یکی از آنها سیاهچاله ی غولپیکری است که در مرکز کهکشان راه شیری رشد کرده است که وزن چهار میلیون خورشید را دارد.اما باید صدها سیاهچاله بزرگ در فاصله هاله منظومه شمسی شناور باشند که از زمان پیش منظومه شمسی زمانی که تنها کهکشان های کوچک وجود داشته باشند هستند.
هاله منظومه شمسی نوعی مخزن سیاهچاله های سرگردان هستند که در اصل در مرکز کهکشان های کوچک زندگی می کرده اند.
اما چگونه یکی از آنها را تشخیص می دهیم؟مشاهده سیاهچاله ها بطور مستقیم غیر ممکن است و آنها بزرگ مطح و در بعضی از جاهای فضا هستند.
زمانی که سیاهچاله ها به اندازه کافی از طریق دیسک های گازی منظومه شمسی کامل شدند آنها یک شوک قوسی ایجاد کردند شبیه به انفجار ونیک در جت های سوپر سونیک آنها ایجاد شده است.شوک الکتریکی الکترون ها به انرژی های بالاتر و این ساطع شدن های امواج رادیویی را ما تشخیص می دهیم.
و ساطع شدن رادیویی از این شوک های کمان باید با مشاهدات رادیویی موجود قابل تشخیص باشد.البته دوره های شوک به قدر کافی بود و منجر به کشف آن شد.دانشمندان قادر به مشاهده خوشه های کیهانی که به سیاهچاله ها ضمیمه شده اند و گازهایی که سیاهچاله ها بد از خوردن آنها اشعه ایکس را ساطع کردند را پیدا کردند.
این متد خوب بهترین راه برای تخیص تئوری های پیش بینی شده خواهد بود.دانشمندان مشاهده کردند که سیاهچاله ها می توانند یک شوک قوسی را زمانی که از طریق دیسک کیهانی عبور می کنند را ایجاد کنند که بر روشن تر شدن و مشاهده آنها تاثیر گذار است.
و در فیزیک ذرات پذیرفته شده است.این شوک های قوسی باید براحتی توسط امکانات کنونی با استفاده از امواج رادیویی و مادون قرمز قابل تشخیص باشد.اما تشخیص آنها آسان نبود اشیا زیادی بودند که امواج رادیویی و مادون قرمز در آنجا ساطع می کردند.و دانشمندان سیاهچاله های کمی را تشخیص دادند.علاوه بر آن دانشمندان به لبه کیهان نگاه کردند آنجا بی نظمی گیج کننده ای بود جسمی به جسم دیگر تداخل می کرد.و طیف سنجی های رادیویی فاقد وضوحی بود که شوک سیاهچاله ای را تشخیص دهد.
در طول تحقیقات دانشمندان یک راه دیگر را برای تشخیص این سیاهچاله های شناور برگزیدند آنها پیشبینی کردند که بیشتر سیاهچاله ها به اطراف خوشه های کیهانی بسیار شباهت دارند و در اصل به آنها بسته شده اند.
این خوشه ها باسیر خوشه های کیهانی متفاوت هسند و به وسیله جاذبه در داخل همدیگر باقی می مانند.در نتیجه آنها بسیار فشرده در حدود چند سال نوری هستند.دانشمندان خوشه های نامزد را شناسایی کردند و ر حال جمعاوری داده های طیف سنجی برای آزمایش اگر دارای سیاهچاله باشند هستند.یکی از این دانشمندان گفت ممکن است نسل اول سیاهچاله های جهان در حیات خلوت کهکشان راه شیری باشد.

منبع : space.com

جهان ما در بین چندین جهان واقع شده است.کشف تورم کیهانی این را پیشنهاد می دهد!

اولین شواهد مستقیم از تورم کیهانی"یک دوره گسترش سریع که در کثری از ثانیه بعد از بیگ بنگ اتفاق افتاد"همچنین  از این ایده که جهان ما تنها یکی از جهان های بسیار بیرون از اینجاست را  پیشنهاد می کند.
روز دوشنبه دانشمندان اعلام کردند یافته های جدید اولین پیشنهاد اصلی از امواج گرانشی بنیادی "موجهایی که در فضا و زمان بعد از شروع کائنات ایجاد شده اند "را نشان می دهند.اگر این نتایج تایید شده باشند آنها شواهدی را فراهم خواهند کرد که فضا و زمان با سرعت بسیاری از سرعت نور فقط بعد از انفجار بزرگ در 13.8 میلیارد سال قبل گسترش یافته است.
همچنین نتایج جدید به ایده جهان های موازی دیگر نیز قرض می دهد.این تئوری فرض می کند زمانی که در اولین کثر ثانیه از انفجار بزرگ گسترش یافت قسمت های از فضا و زمان با سرعت سریع تر از نور گسترش یافت و می تواند حباب هایی از فضا و زمان را ایجاد کند.و سپس به داخل جهان های دیگر توسعه یافت.بر طبق این ایده جهان شناخته شده قوانین فیزیکی خود را دارد.در حالی که جهان های دیگر قوانین خود را می توانند داشته باشند.
ایجاد مدل های تورم که به نظریه چندین جهانی هدایت نمی شوند بسیار سخت است.آلان گوت یک فیزیکدان نظری از دانشگاه MIT می گوید "این غیر ممکن نیست.بنابر این من فکر می کنم هنوز تحقیقات دقیق تری مورد نیاز است.اما بیشتر مدل های تورم به طرف نظریه چندیدن جهانی هدایت می شوند.و شواهدی برای تورم به نظریه چندین جهانی گذر خواهد کرد.محققان دیگر نیز با ارتباط بین تورم و چندین جهانی موافقت کرده اند.
در بیشتر مدل های تورم اگر تورم آنجا باشد بعد چندین جهان آنجا وجود خواهد داشت.آندره لیند فیزیکدان نظری استفورد گفت:ممکن است چندین مدل از تورم به نظریه چندجهانی اجازه ندهد اما بسیار سخت است.همه آزمایشات این بار را به ارمغان می کند که نظریه تورم به نظریه چندین جهانی بسیار نزدیک است.اگر باور کنیم کیهان ها بصورت حباب هایی هستند بایدحباب های بیشتری در فضا تولید شده باشد.
وی توضیح داد"شما بروی یک بلندی ایستاده اید شما می وانید بطور مستقیم سقوط کنید و ار شما مست باشید شما باید سقوطط کنید.تورم بی ثباتی فضای ما در رابطه با گسترش آن است.شما چیز هایی دارید که بصورت نمایی رشد می کنند اگر به آن اجازه دهید بیشتر گشترش خواهد یافت.یک چیز اشتباه است ولی این تورم فضای ما را ایجاد کرده است.حالا ما می دانیم همه چز می تواند خطا باشد کند ولی اگر چیزی خطا باشد برای یک دو و یا سه بار باشد و داخل بی نهایت تاز مانی که آن می تواند ادامه داشته باشد.

منبع :space.com

فرضیه چندجهانی از ویکی‌پدیا،دانشنامه آزاد: مجموعه‌ای فرضی از جهان‌های محتمل‌الوجود است (از جمله همین کیهان تاریخی که دائماً احساسش می‌کنیم) که مجموعاً با هم تمامی چیزهایی که وجود دارند و می‌توانند وجود داشته باشند—تمام فضا، زمان، ماده، و انرژی و همچنین قوانین فیزیکی و ثابت‌هایی که به توصیف آنان می‌پردازند—را در بر می‌گیرند. این اصطلاح برای اولین بار توسط ویلیام جیمز، فیلسوف و روانشناس آمریکایی، به کار گرفته شد. گاهی اوقات جهان‌های گوناگون موجود در مجموعه چندجهانه را جهان‌های موازی می‌نامند.

ساختار چندجهانی، ماهیت هر کیهان موجود در آن، و رابطه میان جهان‌های تشکیل‌دهنده آن، بستگی به فرضیه بخصوصی از چندجهانگی دارد که مد نظر است. جهان‌های متعددی در کیهان‌شناسی، فیزیک، اخترشناسی، دین، فلسفه، روان‌شناسی فرافردی، و ادبیات داستانی به‌ویژه در گونه‌های خیال‌پردازانه آن، فرضیه‌پردازی شده‌اند. در این حوزه‌ها، از اصطلاحات «جهان‌های جایگزین»، «جهان‌های کوانتومی»، «ابعاد نفوذی»، «ابعاد موازی»، «جهان‌های موازی»، «واقعیت‌های جایگزین»، «گاه‌شمارهای جایگزین»، و «صفحات بُعدی» برای اطلاق به «جهان‌های مجازی» استفاده می‌شود.