با عرض خوش آمد گویی و با تشکر از حسن انتخاب شما بخاطر مطالعه این وبلاگ لطفا در صورتی که مطالب ما را مورد توجه شما قرار گرفت برای دریافت روزانه مطالب علمی دو پیج پایین صفحه و پیج های سمت راست صفحه را لایک بفرمایید لطفا انتقادات و پیشنهادات خود را نیز در صورت تمایل از طریق صفحات فیسبوک ما یا قسمت نظرات منعکس نمایید.

۱۳۹۲ آبان ۱۵, چهارشنبه

سیگنال های دریافتی کپلر فصل جدیدی در جست و جوی سیارات نزدیک گشود.

دانشمندان از سرار جهان که هفته قبل در ناسا جمع شده بودند یافته های جدید کاوشگر کپلر را مورد بحث قرار دادند ایت یافته ها شامل 833 سیاره جدید برای کاندید شدن بعنوان سیاره نزدیک بود که ده تای آنها اندازه ای کمتر از دو برابر زمین داشتند و در حال چرخش در منطقه قابل سکونت بودند.که مشخص شد محدوده فاصله آنها با ستاره مورد نظرشان درجه سیاره را برای تشکیل آب مایه فراهم می کند.دانشمندان مشغول ترسیم سیاره ها به وسیله تلسکوپ شدند و مشخص شد سیاره K2 بیشتر از بقیه سیارات پتانسل لازم را دارد آنها ده ها شاید صدها سیاره را با چرخش دایره ای مناسب به دور ستاره های کوچک یافتند.
در کنفرانسی که دوسال قبل برگزار شد تایید شد که کپلر 22 کاندید اولین ناحیه قابل سکونت است.داده های جدید کپلر نشان می دهد بیشتر ستاره ها در کهکشان ما حدقلا یک سیاره دارند.این پیشنهاد داده می شود که تعداد زیادی از ستاره ها در آسمان شب پذیرای سیستم های سیاره ای هستند شاید مثل منظومه شمسی ما....
اهمیت ماموریت کپلر این بود که ستاره های اخترفیزیکی و سیارات دوتایی با حضور 400 دانشمند از 300 کشور به طور مصور در آمد.در دو سال اول کپلر بیشتر از 3500 سیاره بالقوه مناسب را ظاهر کرد.بر طبق آخرین برسی ها 29 درصد از 3538 ستاره کاندید سیارات نزدیک باشند.78 در صد از سیارات هم اندازه زمین بر اساس مشاهدات 2009 تا 2012 به دست آمد مشاهدات نشان داد تمایل سیارت کوچکتر برای حیات بیشتر است.
یک برسی آماری نشان داد پنج ستاره مانند خورشید سیاراتی بیشتر از دو برابر زمین را دارند که به دورشان در محیط حرارتی می چرخند.همچنین برسی ها نشان داد که ستاره ها امواج صوتی ناشی از سوختن از زیرشان تولید می کنند.که این نیز ناشی از زمین لرزه هایی است که از فعل و انفعالات داخلی ستاره حاصل می شود.
ستاره ها از قطعات کیهانی ساخته شده اند که تکامل کیهان را محیا می کنند.برای مطالعه ستاره ها کاوش های بسیار دقیق لازم است.کپلر به ما امکان مشاهده هزاران ستاره را داده است که یک حرکت انقلابی در دنیای علم است.ماموریت کپلر تشخیص درصد ستاره های مانند خورشید است که سیارات هم اندازه و هم درجه زمین به دور انها می چرخند برای چهار سال کپلر بیش از 150000 ستاره را اندازه گیری نمود یعنی هر سی دقیقه یکی.برسی داده های یک سال از کپلر هنوز ادامه دارد و مورد تجزیه و تحلیل است.

۱۳۹۲ آبان ۱۰, جمعه

کیهان ما از قطعات غیرقابل تقسیم ساخته شده است.

آغاز کیهان نباید مثل انفجار بزرگ شبیه سازی شود ولی بسیار شبیه به آب یخ زده درون شخ باید باشد.برطبق یافته های یک تیم فیزیک تئوریک از دانشگاه ملبورن و RMIT در سال 2012 می تواند انقلابی در دانسته.
های ما از طبیعت کیهان باشد.و آن را می توان در شکافها و ترکهای رایج در کریستال ها یافت.
البرت انشتین فرض کرد که فضا و زمان به آرامی ادامه و جریان خواهد داشت اما حالا عقیده این است که فرضیه نمی تواند در مقادیر بسیار کوچک صحیح باشد.رهبر مطالعات در دانشگاه ملبورن گفت:یک تئوری جدید بنام جاذبه کوانتمی پیشنهاد می دهد که فضا از بلوک های غیرقابل تقسیم درست شده است مانند اتم های کوچک.این قطعات جدایی ناپذیر را می توان مانند پیکسل های یک عکس در یک تصویر فرض کرد.کش مکش بین این قطعات کوچکتر از فضا بسیار موچک است و مشاهده مستقیم آنها غیرممکن است.
فرض کنید کیهان اولیه مانند یک مایع آغاز شد و سپس جهان سرد بود.کریستال ها در فضا و زمانی که ما امروز می بینیم وجود داشتند.تئوری این است که کیهان بسیار از مقداری که ما تشخیص می دهیم سردتر بود که ترکها در کریستال ها توانستند شکل بگیرند.زمانی که آب در درون یه قرار داشته.
محققین RMIT با معاونت پروفسور اندرو گرین تری اعلام کردند:تعدادی از این کاستی های نیرو شده قابل مشاهده است.نور و سایر ذرات می توانند به دام بیفتند یا از این نقص ها منتشر شوند و آنجا تئوری ها از این ذرات تشخیص داده می شوند.این کشمکش ها در پس زمینه باعث مشاهده دقیق و مطلق می شود.شامل گم شدن تصویر برداری و تاثیراتی مانند لنزهای گرانشی.این تیم مقداری از این افکت ها را محاسبه کرده است اگر پیش بینی های تجربی آنها صحیح باشد سوالی که فضا از دود آغاز شده یا از یک توده غیر قابل تقسیم برای همیشه قابل حل خواهد بود.


میدان های مغناطیسی قوی سپر ابر گازی غول پیکر هنگام برخورد آن با کهکشان راه شیری می شوند.

جریانی از گاز هیدروژن وجود دارد که از برخورد با منظومه شمسی جلوگیری می کند.ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ بین المللی بنیاد Kral G و جانسکی یک میدان مغناطیسی عمیق در داخل یک ابر کشف کردند که آن را در طول غوطه ور شدن شهاب سنگ ها در داخل دیسکی از کهکشان ما محافظت می کند.


این کشف می تواند توضیح دهد که چگونهه سرعت بالای ابرها چگونه در طول ادغام آنها با دیسک های کهکشانی ثابت می ماند. و کجا آنها سوخت پاکیزه را برای تولید ستاره های جدید فراهم می کنند.
در حال حاظر ابر اسمیت در حال برخورد با منظومه شمسی است و فاصله ای بیشتر از 150 مایل بر هر ثانیه برای برخورد پیش بینی می شود که حداکثر سی میلیون سال طول می کشد.زمانی که آن اتفاق بیفتد ستاره شناسان اعتقاد دارند آن عازم انفجار های دیدنی از شکل گیری ستارگان خواهد شد.ولی اول باید آن را از طریق کج شدن هاله نجات دهد یا اتمسفر گرم آن به گازهای اطراف منظومه شمسی ادغام شوند.
یک میلیون نرجه بیشتر از دمای کیهان باید هیدروژن های ابرها را قبل از اینکه در دریسک ها تجمع کنند از بین ببرد.جایی که بیشتر ستاره ها شکل می گیرندمشاهدات جدید این ابرها را در حال باریک شدن می بیند اما یک میدان مغناطیسی محافظت کننده ابر را کمک می کند تا از فرو رفتن نجات پیدا کند.
صدها بسته HVC در اطراف کهکشان ما وجود دارند ولی به ندرت به دور آن می چرخند.رهبر مطالعات معتقد است که HVC ها خودشان بلوک های کهکشان ما را می سازند یا باقیمانده های یک کهکشان نزدیک را که که میلیاردها سال قبل بوده ترشح می کنند.
از توده های بزرگ گاز HVC ها را بسیار نازک می سازد و شبیه سازی های کامپیوتری پیشبینی می کند که ضرورت ایجاد می کند ک حاله ها از غوطه ور شدن آنها درون دیسک های کهکشان راه شیری جلوگیری می کند.
ما راه بسیار دراز و سختی برای فهمیدن اینکه HVC چگونه دیسک های کیهانی را بزرگتر می کند داریم ولی دلیل خوبی برای باور کردن میدان های مغناطیسی که می توانند از سوختن آنها درون هاله ها مانند شهاب سنگی که از اتمسفر زمین عبور کرده و در حال سوختن است جلوگیری می کند.
با وجود بهترین شواهد برای وجود میدان مغناطیسی درون HVC منشا میدان ابر اسمید هنوز یک راز باقی مانده.میدانی که ما مشاهده کردیم حالا بسیار بزرگ هست و در موقعیت کنونی جایی که ابر شکل می گیرد وجود دارد.میدان حالا با حرکت ابر از طریق هاله مغناطیسی تر شده است.
تحقیقات اولیه نشان می دهد ابر اسمید از یک تکه که شدن از طریق دیسک کهکشان ما نجات یافته و حدود 8000 سال نوری از دیسک دوباره وارد شده است.

ابر اسمیت از لحاظ سرعت ابرها منحصر به فرد است برای اینکه بطور بسیار واضح در تعامل و ادغام با کهکشان راه شیری قرار دارد.و یکی از ستاره شناسان گفت ستاره های دنباله دار تاثیر آن بر راه شیری را نشان می دهند.
در حالی که ابر اسمیت عاری از ستاره است تنها راه مشاهده آن با تلسکوپ های رادیویی پیچیده حساس است مانند GBT است که می توانند انتشار ضعیف از نیترال های هیدروژن را شخیص دهند.اگر این ابر با چشم غیر مسلح قابل مشاهده بود بیشتر آسمان راه شیری را می پوشاند.
زمانی که  آن در نهایت ادغام با راه شیری بود حلقه های روشن از ستارگان که مثل خورشید ما بودند را ایجاد کرد.
راه شیری با طبیعت متغیر مشاهده می شود.شامل توده ها و در حالی که در تعامل با ستارگان مانند خورشید است و این فرآیند از حالا ادامه خواهد داشت.
پی نوشت :HVC مخفف گلمه High Velocity Clouds به معنای ابرهای با سرعت بالا هست...